Gülüyoruz inatla bazen, lodosa,kara bulutlara, gelmeyen otobüslere,yoksulluk sınırına karşı gülüyoruz,
Bir devrim yaptığımızın farkında olmadan,
Dalgalara direnen bir yelkenli gibi korkusuzca.
Ağladıktan sonra gülmek istiyoruz,
Gözyaşlarımızdan arda kalan zamanda.
Ama yapamıyoruz, ellerimizi kaldırıp da
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta