Ulu bir çınarın yalnızlığına soyundum
der pey rüzgarlar esiyordu gün batımlarıyla yitik
sonra Memduh Şevket ESENDAL hatıra geldi
hani diyordu: "Gün geçtikçe yalnızlaşıyorum ne ben kimseyi seviyorum ne de kimse beni arıyor "diyordu
ya ben kimseyi seviyor kimi arıyordum
Süzülüp mavi göklerden yere doğru
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım
Devamını Oku
Omuzuma bir beyaz güvercin kondu
Aldım elime, usul usul okşadım
Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta