Ulu bir çınarın yalnızlığına soyundum
der pey rüzgarlar esiyordu gün batımlarıyla yitik
sonra Memduh Şevket ESENDAL hatıra geldi
hani diyordu: "Gün geçtikçe yalnızlaşıyorum ne ben kimseyi seviyorum ne de kimse beni arıyor "diyordu
ya ben kimseyi seviyor kimi arıyordum
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta