Herkes gibi sıradan olmayı beceremedik.
Keşke sen hep benim suskunluğumdan,
ben de senin inatçılığından dem vursaydık...
Yalnızlığımdan kucaklamasaydın beni.
Aramıza giren; sevginin özü,
sözün azı olsaydı...
Ölçmek zorunda kalmasaydım
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Ara sıra kitabın takılıyor gözüme:
O an içim burkuluyor...
Dikiz aynasından seni izlemek gibi
ama göz göze gelememek gibi...
Her şeye geç kaldığım yerdeyim şu an.
Bu mu gün ışığı?
Bu mu aydınlık?
Yüreğinize duygunuza sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta