Seni unutmanın son dem'lerini yaşıyorum artık,
Umuruma bile uğramıyorsun.
Ama Yine de yazmaktan geri kalamadım.
Maksat adet yerini bulsun...!
Duygularıma işlemiyor Yokluğun,
Özlemiyorum mesela,
İçimden gelmiyorsun..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta