Ben en çok şafak sökerken,sokak lambaları sönerken
yıldızlar giderken içlenirim
yüreğimi dağlarım
adını anarım
oysa dilimde tuttuğum ölçüsüz bir öpüşün
savunmasız son demiydi
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta