Bir gün ölecek olmak korkutur mu sizi de?
Vazgeçtim artık aşktan,
Arkadaştan, vatandan…
Bıktım usandım artık dünya dertleriyle boğuşmaktan
Tek tesellim, yaratanın affetmesini dilemek,
Geçmiş hatalarımdan…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta