Ölüm dostmu, düşmanmı, tam bunu düşünürken
Bir an geçti önümden, tuttum entarisini
Kurtulmak için benden, korkumu kamçılarken
Bırakmadım öylece, tuttum son nefesimi
Korkularım birer birer benden kaçıp giderken
Öldürüyor şeytanı, ölüm bilmecesini
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Güzel şiirdi.
Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta