Issız ve soğuk bir sabahtı
Sessizliği şairi aldı eline kalemini
Kırgındı umutlarına
Yaşlı gözleriyle süzdü bir an ufukları
“Unutulmayayım” dedi içinden
“Belki son kez hissedebiliyorum sensizliği
Yoksun artık benim dünyamda…”
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta