Bilmiyorum kaç mevsim oldu bırakıp beni gidişin.
Anıların bu şehirde...
Üşüyorum, yürüyorum; belki bulurum diye.
Ne gözlerin, ne sözlerin, ne saçların, ne tenin.
Yanarım, yanarım seni son bir defa göremedim.
Gelmeyin üstüme geceler gelmeyin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kaç bahar geçti kaç kış geçti sem yokken
saçlarıma yıldızlar düştü ses etmedim
herkeze o gitti diyemedim
berduşluğum içkiden değil
sadece içimdeki sevginin sarhoşluğundan
yanlış anlamayın şiirleriniz okurken yeni şiirler getiriyor ardından
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta