Son Defa Şiiri - Erdin Şallıel

Nedenini bildiğin bir kavganın ardından,
Yeminler edersin;
Hatalara, yanlışlara, kıskançlıklara son dersin.

Tek bir şans daha istersin.

Af dilediğin sevdiğinle,
Mutlu geçen birkaç günün ardından,
Yine aynı hataya düştüğünde,
Son pişmanlık fayda vermez artık.

Ayrılık çanları çalar,
Sen, son trenin biletsiz yolcusu olursun.

Neresi olduğunu bildiğin yerlere gelip kaybolursun,
Ve dönersin, ayrıldığın yere,
Sessizce...

Sesini duyduğun her şey,
Senin kulaklarında çalan bir veda şarkısı olur.

Kahır dolu isyanımla dinlerim,
Dalgaların feryadını.

Kanayan gözlerim,
Sensiz sevgisizliğe asılı kalır.

Kaç kez lanet yağdıracağım,
Ayrıldığımız o yere, sevgilim?

Yine mi? Yine mi dönüyorum o yere?

Hayallerim bölük pörçük...
Pişmanlık, akar gözlerimden.

Yıldızlar çakar,
Sebebsiz çakıl taşlarına.

Yorgun ve bitkin,
Bir, iki, üç sayarım sessizlikte...

İçimde kopan fırtınayla,
Son defa düşerim,
Ayrıldığımız o yere...

Son bir kez...
Son defa...