Ey benim Mezopotamya güneşinde parlayan, Süryani bakışlı yarim,
Eski taş evlerin gölgesinde büyüyen, asil reyhan kokulu sevgilim...
Yüzündeki o kutsal güzellik,
Tanrının yeryüzüne indirdiği en güzel hediyedir,
Gözlerimi alamadığım, melekleri bile hayran bırakan ceylanım...
Ben ki Karadeniz’in o deli, o hırçın dalgalarında,
Dumanlı yaylalarında yolunu kaybetmiş bir fırtınaydım;
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta