Ey benim Mezopotamya güneşinde parlayan, Süryani bakışlı yarim,
Eski taş evlerin gölgesinde büyüyen, asil reyhan kokulu sevgilim...
Yüzündeki o kutsal güzellik,
Tanrının yeryüzüne indirdiği en güzel hediyedir,
Gözlerimi alamadığım, melekleri bile hayran bırakan ceylanım...
Ben ki Karadeniz’in o deli, o hırçın dalgalarında,
Dumanlı yaylalarında yolunu kaybetmiş bir fırtınaydım;
Merhametsiz karanlık içindeyim
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Devamını Oku
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta