Gözlerimden değil, geçmişimden düştü yaşlar,
Gölgemin altından geçti, sanki kımıldadı taşlar.
Bir fotoğrafın ortasında, arka plan bir yazıydı,
Zamanın bana yaptığı içeriden bir kazıydı.
Adımı, çocukluğumu, hayatımı, her şeyimi sildi,
Belki de yaşayacağım o kara geceyi önceden bildi.
Saatler kırıldı avuçlarımda, akrebi elimde kaldı,
Zamanın sert kemikleri sanki kendini saldı.
Hayatım bir el yazısı gibi, avuçlarımın içinden kaydı,
Her kelime taş kesildi, takvimler bir bir günleri saydı.
Son dakika, kalbim bir zincir gibi sessizce gerildi,
Umutların ve suskun gecelerin ortasında yere serildi.
Son dakika geldi, olanlar oldu, tüm yollar kapandı,
Sanki kara bulutlar nefesimi kesti, üstüme abandı.
Her anın ağırlığıyla birlikte derin bir boşluğa daldım,
Orada savrularak kendi yalnızlığımın içinde kaldım.
Kayıt Tarihi : 21.2.2026 20:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Zamanın insanın elinden aldığı geçmiş, kimlik ve umutların son kırılma anında farkedilişi.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!