Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Hayat bir “şimendifer” ise…
Ölüm gerçekten bir şeb-i aruz ise…
Sonsuz bir huzur-u daimi ise…
Sermedi manzaraları görmeye açılan bir yol ise…
Sevgiliyle sonsuz bir halvet ise…
Yumurtadaki civcive dışarıda dünya var denilse inanmaması gibi…
Belki görmüyoruz ama mutlak anlamda istenecek bir şey olsa gerek…
Tabi her geçiş sancılı ve kırılgan
Ama belki de tatlı bir hatıra olarak kalacak tıpkı sancılar içinde doğmamız gibi…
Herşey gönlünüzce ve kolayca olsun
Güzel konu
Güzel serzenişler
Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta