On iki ye beş var
Günlerden cumartesi ay otuz
Son çılmaza girdik
Yaşamla değil ölümle dostuz
Mutsuzluk hedefini vurdu on ikiden
Teğet geçmede yanımızdan mutluluk
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




bu şiir Ankara eylül 1974 tarihinde yazılmıştır...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta