bir sabah soğuk ankara ayazlarından
koşa koşa geleceğim sana
yüreğimi vurupta sırtıma sırtıma
koy ölüm sessizliğinde çaldığım kapına
sen bilmezsin anlamazsın sevda sancısını yar
geceler nasılda uzar dost görmez olur yüzün
sarıldıkça melanet zulum zulum olur hüzün
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta