Sen, fırtınada bile dalını kırmayan çınar,
Her düşen yaprağı yeniden hayata bağlayan…
Ben, gölgeni bile kıskanan o rüzgâr,
Şimdi senden istiyorum, son bir şans ver bana.
Varlığın, en karanlık gecemde güneş,
Duruşun, en ağır yükü kaldıran heves.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta