Sen, fırtınada bile dalını kırmayan çınar,
Her düşen yaprağı yeniden hayata bağlayan…
Ben, gölgeni bile kıskanan o rüzgâr,
Şimdi senden istiyorum, son bir şans ver bana.
Varlığın, en karanlık gecemde güneş,
Duruşun, en ağır yükü kaldıran heves.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta