Son Bir Kez Şiiri - Mine Yılmaz Sevinç

Ayrılırken "son bir kez" diyordu,
"Son kez koklayayım seni,
Saçlarını, tenini."
Yalvarır gibiydi,
İter gibi değil.
Bu nasıl bir ayrılıktı?
Ayrılığı böyleyse
Neden sığdıramamıştı aşkı
Yüreğine, ellerinin arasına?
Aşk ne büyük şey
Görülmüyor da gözle mübarek,
Ama bir yere de sığmıyor,
Sığdırmıyorlar.
Ayrılık denizle kum gibiydi
Seven yürekte.
Bir dalga yeterdi hep
Kumu sürüklemeye.
Sonra gönül bir kum tanesi ya güya
Sevdasını derya zannederdi çoğu zaman.
Ta ki bir dalga onu uyandırıp
Tekrar kendini kıyıda bulana kadar.
Ayrılırken "son kez" diyordu,
İşte bu benim tek umudumdu,
O hala seviyordu.
Derya da bir kum tanesiydi yüreğim
O vakit.
Çırpınıp, duruyorum,
Soluksuz.

Mine Yılmaz Sevinç
08 Temmuz 2023
09:43