"Hiç farkında olmadan dökülüyor gözyaşlarım gözümden, ötekileştirmenin derin izlerini taşıyan bir hayatın içinde... Sanki bu acı hiç dinmeyecek gibi, günbegün artan bir hayal kırıklığının tam ortasında, yalnızca bir yerlerde duruyor. Kim bilir, belki de başka birinin hayatını yaşamak istiyoruz, belki de acılardan kurtulmak için bir çıkış yolu arıyoruz. Bazen hissediyorum, sanki bu acılar sonsuzmuş gibi, bu istediğimiz 'gani' hayat ya da daha fazlası için öbür dünyaya çalışıyoruz. Belki de bir heves için, son damlaya kadar savaşıyoruz her şeyle, hiçbir şeyi umursamadan... Gözümüz, aç tok kişiyi görmeden, sevincini bölen bir kız çocuğu gibi kalakalıyoruz. Ve son bir kez, ölüm yaklaşırcasına…
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta