"Hiç farkında olmadan dökülüyor gözyaşlarım gözümden, ötekileştirmenin derin izlerini taşıyan bir hayatın içinde... Sanki bu acı hiç dinmeyecek gibi, günbegün artan bir hayal kırıklığının tam ortasında, yalnızca bir yerlerde duruyor. Kim bilir, belki de başka birinin hayatını yaşamak istiyoruz, belki de acılardan kurtulmak için bir çıkış yolu arıyoruz. Bazen hissediyorum, sanki bu acılar sonsuzmuş gibi, bu istediğimiz 'gani' hayat ya da daha fazlası için öbür dünyaya çalışıyoruz. Belki de bir heves için, son damlaya kadar savaşıyoruz her şeyle, hiçbir şeyi umursamadan... Gözümüz, aç tok kişiyi görmeden, sevincini bölen bir kız çocuğu gibi kalakalıyoruz. Ve son bir kez, ölüm yaklaşırcasına…
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta