Son Bir Bilet Kaldı Ayrılığa

Bu evde hâlâ korkuları muhtevi izler var,
Kapı ardı askılıkta eskimiş hırka misali.
Unutulmaya yüz tuttu sevdamız.
Mevsimi değil bu hüzzamın, sevgilim.
Son bir bilet kaldı ayrılığa,
Biz gibi yola düşenler için,
Yola düşenler için.

Üstümde akşamdan kampana bir keder.
Kadeh kadehe çarpınca dökülür yaşlar.
Her keşke, bir bıçak gibi derin yarık izler;
Acıtmasa acıtır, sevgilim,
Acıtmasa acıtır.

Bir çocuk huzursuzluğu gecenin
Yağmur şakırtısında
Düşlerimizi elem kokusu boğuyor.
Duvarı koyu kahpe kasveti, hüznün son uykusunda,
Paslı somya gibi sırtımı acıtıyor hayat.
Aç sesini radyonun.
Ağlatmasa ağlatıyor bu şarkılar, sevgilim,
Ağlatmasa ağlatıyor.

Hiçbir şey paklamaz bizi, bu öznesi yıkık cendereler gibi.
Bir çaresizlik edasıyla, o perondan bu perona
Sürükler kader.
Demini almaz çayım; yayı kırık kemanın tıngırdamaz şarkıları.
Hayat ya bu, sevgilim;
Yormasa yorar bizi,
Yormasa yorar.

Güneşe maruz yanıklar gibi,
Tuzlu su acısında pişer yüreğim.
Yokluğun hırpalar; bu acılar adam eder beni,
Adam eder, sevdiğim.
Gözlerimde mi gördün renksizliği?
Her ayrılık kalbi
Acıya boyar, sevgilim,
Acıya boyar.

Yıllar, ah o yıllar…
O içsel kırılmada
Maziye dönüp bakmak cesaret ister.
Hani dili olsa da konuşsa şu duvarlar;
İç çekişlerin, sonunu getiremediğim sevdanın…
Her gece, her gece
Aklıma geldikçe kahrolurum, sevgilim,
Kahrolurum.

Masanın üzerindeki resimler gibi
Dilsiz…
Ucu yanık mektuplar da ağlar.
Susturamazlar bizi.
Son bir bilet kaldı ayrılığa.
Bu ateş
Yakmasa yakar bizi, sevgilim,
Yakmasa yakar.

Şiir gibi gözlerini kalem kullanmadan yazıyorum.
Ahde vefa bir borç boynumda.
Yırtıp atıyorum son bileti.
Ayrılık bize yakışmaz, sevdiğim,
Bize yakışmaz.
Şimdi tut ellerimi;
Aklı yitik deliler gibi
Koşarak gidelim uzaklara,
Koşarak gidelim,
Beraber gidelim, sevgilim,
Beraber gidelim.