Son Bekleyiş Şiiri - Nazime Dedeoğlu

Hangi ışığın hüzmesi,hangi yağmurun berektesin bilmiyorum.
Yüreğimde ki yüke gizlenmiş olan seni,narin bir yasemin gibi taşıyorum.
Ruhunun o derin nüktesi, bütün benliğimi izafe ediyor.
Sana bakarken zürriyetini değil,etrafı nergisle kaplanmış bir bahçe görüyorum
Kokun içime işlenmişken kayboluyorum nefesinde.
Ve ben sen oluyorum farketmeden.
Görmüyorsun beni biliyorum
Geceler boyu hissetmiyorsun.
Sesin efsun ama sen duymuyorsun.
Bakışalarına hiç bir manayı atfedemiyorum,
anlattıkça romanlaşıyor dudaklarımda.
Hangi şiirin kafiyesi,hangi düzenin ahengisin anlayamıyorum.
Tek kelimesi bile yetiyor şu yitik cesaretimi
atmaya.
İşte burdayım, bekliyorum
Geleceksin biliyorum.