serpilir gülüşün yastığıma her gece yar
gittiğin günün yeşiliyle
solar gözlerim
vedanın hüznüyle
burkulur yüreğim
ceza mıydı bana
kalbime kazıdığın o son bakış
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




bukalemı tutan eller e yuregınden dokulen sozlere hem yazıpda okuyan gozlere saygılarımı sunarım ustat
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta