begonvillerle süslenmiş idam sehpam
sabırsız cellat ve ayaksız bir masa
önce kalem kırıldı
sonra o meş’um soru: son arzun? / neden son nefeste sorulur? /
ben değildim oysa eros un katili
terkedenler benden izin almadı
oturmadım belkıs villalarında ki yıkmış olayım
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta