Hakkari yaylalarının soğuk pınarlarına hasret kalan çobanlarla, babası “atta”ya gidip de dönmeyen bebelerin masum ve mahzun bakışlarında saklı olan için...
Bu şiir öfkemiz tutuştuğunda
Göğsümüzü saran ateşe dair
Tek kelam etmeden akşam olunca
Ağlayışımızın hikayesidir...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta