Çok iyi tanıdığın mevsimdeyiz yine.
Hani yaprakların dallardan sıkıldığı.
Kopmak, kopup gitmek için bahane saydığı mevsim.
Sonbahar.
Kopan her yaprağın yeşilliğinden kaybettiği,
Sararıp kilometrelerce savrulduğu mevsim.
Herkesin içine soğukluğunu işlediği, soğuğu görmeyince baştan ayağa ıslattığı mevsim.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta