Öfkeliydi bu sonbahar bir çocuğun defterine çizdiği ağacın dallarını kıracak kadar öfkeli
son baharı hep göz yaşına benzetirdi insan öyle ki kolay gelirdi gözyaşı ölüm sonrası
vede yağan yağmurda gizlemek onu
belkide ondandır gözyaşının sonbaharı bu kadar sevmesi
acaba der düşünen ruhlar sonbaharında mı bir hikayesi var
neden hep yaprak döker
neden rengi bu kadar solgun
Gökte zamansızlık hangi noktada?
Elindeyse yıldız yıldız hecele!
Hüküm yazılıyken kara tahtada
İnsan yine çare arar ecele!
Gençlik... Gelip geçti... bir günlük süstü;
Devamını Oku
Elindeyse yıldız yıldız hecele!
Hüküm yazılıyken kara tahtada
İnsan yine çare arar ecele!
Gençlik... Gelip geçti... bir günlük süstü;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta