Öfkeliydi bu sonbahar bir çocuğun defterine çizdiği ağacın dallarını kıracak kadar öfkeli
son baharı hep göz yaşına benzetirdi insan öyle ki kolay gelirdi gözyaşı ölüm sonrası
vede yağan yağmurda gizlemek onu
belkide ondandır gözyaşının sonbaharı bu kadar sevmesi
acaba der düşünen ruhlar sonbaharında mı bir hikayesi var
neden hep yaprak döker
neden rengi bu kadar solgun
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta