Güz yapraklarıma yağmur yakışır...
Yağmur ise en çok İstanbul'a...
İstanbul' u sis yutar, bulut alır;
Ben dalmışım bir çocuk masalına…
Kırpışır kirpiklerim, uyanırım o rüyadan,
Sis gider, yağmur diner.. sonbahar bile geçer…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
