Kapı girişinde gülüşün kalmıştır
Koltuk örtüsünde gözyaşın
Damaklarımda son pişirdiğin yemeğin tadı
Ben zaten özlemiştim ağlamayı
Topuklarından düşen çamurları ararım ayakkabılıkta
Askıdan kokun gelir burnuma
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Ben hala merdivenlerde senin arkandan çıkarım eve
Abartılı basarım kapı ziline
Ayakkabılarımı dışarıda bırakırım
Gülüşümü ayakkabılıkta
Bırakmayın gülüşünüzü hiç bir yerde,sevgili geri döndüğünde bulmalı bıraktığı gülümsemeyle kutlarım....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta