Kapı girişinde gülüşün kalmıştır
Koltuk örtüsünde gözyaşın
Damaklarımda son pişirdiğin yemeğin tadı
Ben zaten özlemiştim ağlamayı
Topuklarından düşen çamurları ararım ayakkabılıkta
Askıdan kokun gelir burnuma
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Ben hala merdivenlerde senin arkandan çıkarım eve
Abartılı basarım kapı ziline
Ayakkabılarımı dışarıda bırakırım
Gülüşümü ayakkabılıkta
Bırakmayın gülüşünüzü hiç bir yerde,sevgili geri döndüğünde bulmalı bıraktığı gülümsemeyle kutlarım....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta