Ne zaman kapısını açsam evimin,
Boyumu aşan bembeyaz karlar.
Buz gibi geçti bütün gecelerim.
İçimde dört mevsim fırtınalı kışlar.
Ne zaman yüzümü güneşe dönsem,
Yanıbaşımda esen sert bir rüzgar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta