Bir şehrin ortasında,
Yazıyor bir şair sokağı.
İzliyor ölümü,
Tadıyor aşkı.
Karanlığın ortasında ilham,
Onu bulmaya çalışanlar,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




"Aşk" ,"Işk" kökünden türetilen bir kelime olup mana olarak da; sevenin sevdiği kişiyi -tıpkı sarmaşık bitkisinin kendisini ayakta tutan canlı payandalarına yaptığı gibi- severken boğup öldürmesidir.
"ŞÜPHESİZ ALLAH KENDİ DOSTLARININ KALPLERİNE VAHYEDER-İLHAM VERİR- ŞEYTAN DA KENDİ DOSTLARININ KALPLERİNE VAHYEDER- İLHAM VERİR-" -Ayet-i kerime meali-
İlhamınız ilahi muhabbetiniz meşru ve fıtri olsun Hüseyin bey.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta