Bursa/ 8 Eylül, Bir Sonbahar Akşamı
Tüm bu şehirin tüm kargaşasından alıp kaçası gelir insanın seni.
Bütün çivisi çıkmış gözlerin, dillerin arasından;
Tutup şu yorgun ellerinden,
Tüm kimsesizliğimle çekip kurtarmak ister.
İster gülüm ister,
Gözbebeklerine gökyüzünü sığdırmak ister.
Uzun ince bulutlu bakışlarından hayaller,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta