Bir müddet sonra ihtirasa dönüştü bendeki bu sevgi.
sevdim, hissettim.
sende yaşamayı öğrendim ama çabucak bitmesini yine engelleyemedim.
başlangıçta her şey çok güzeldi,
sonlara doğru yaklaştıkça,
elvada demek ne zor geldi.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta