Ben ağlarım.
Dışarda ağıtlar ağlar.
Nasıl bir kaybediştir ölüm anlayamam!
Ya bizim kaybedişlerimiz,
aynı sayılabilir mi? dokulen göz yaşları.
Engeli henuz konulan bir dokunuştur ölüm.
Ve bir daha söylenemeyecek son ağıt.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta