yine
estirip küskün bir yel,
sona yordun sessizce.
sahipsiz bir sırrın göç ettiği
kırgın bir kalem gibiydi gölgen,
bir o kadar da bezbaş.
ötücü kuşlar kadar tezattı
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,



