son vagondu yüreğimin mekanı
bilinmezler ülkesine giderken
kimsesi yoktu olmadığı gibi siyah bir mazot iziydi yüzüme işleyen
kararmış gözlerime oksijensiz kalmış ruhuma inat
sorgusuz suskun bir yolculuktu bu duyulmayan
sesi titretsede anlaşılmayan farkına varılmayan
öyle ya kimsesizler expresiydi
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta