4 Ekim 2007 - İzmir/Konak
Kimseyi koyamadım kalbimdeki tahtına,
Sevgim ağır bastı ihanet ettim gururuma.
Git kavuş bahsettiğin sevdalına,
Söz veriyorum çıkmayacağım bir daha karşına.
Yürüyorum puslu ismir sokaklarında,
Sürekli bela açıyorum başıma.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta