Uzayıp gider durgun gölgelerle ağaçlanmış bir yol,
yürürsün..
Çocuk gülüşleridir aydınlık bir denizden toplayıp,
gökyüzüne uçurduğun yalnızlıklar.
Şiirin yağmurlanan gözlerinde sokak sokak dolaşan
Kara geceli bir kedi miydi usanmadan sorguladığın
çürüyen zamanın minderinde?
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta