//Son şiir, son kıtalar... Mısraları nereye bilemiyorum...\
Değince göğsüme dilinin hançeri, şahadet sanıp gülümsedim...
Sedam göğüne değince, bahar deyip filizlendim yurdumuzun toprağında...
Mevsimleri unutup dörtten fazlaya bölünce; Ebed bir andır ve ben sakladım!
Mehtap senin gözlerinde deyip, ben kameri ağlattım...
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta