Gün doğunca biz de uyandık, kırmızı bir göğün altında.
Uyanış aştı zihnimizi, yüz asırlık bir uyku bitti artık.
Kolumuzda yok kuvvet, elimiz tutamıyor çekiç.
Bin asırlık uykudan uyandırıldık, günün ışığında.
Öğle vakti, gökler sarıya boyanmışken yürüdük, destanımız hasret kalmış kıyamet.
Yürüyüş yordu ayaklarımızı, güneş yaktı daha yeni onarılan bacaklarımızı.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta