Bu son çağrımdır sana, bilesin.Ya kendin gel, yada bendeki hâyâlini düşlerini hele helede anılarını al götür uzaklara.Yoruldum bendeki seni taşımaktan. Yoksa ipe çekeceğim bendeki seni, dönmemek üzere.Seninle gezdiğimiz caddelerden, oturduğumuz kafelerden lütfen al git kendini buralardan.Belliki bir daha gelmeyeceksin gittiğin yerden.O halde benide azad et sana olan tutsaklıktan ki bende özgürlüğü tadayım.Lütfen...
Ahmet Türkkan
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta