sabaha karşıydı oturdum pencereme ve güneşin doğuşuna şahitlik ettim bir kez daha,
o durulukta arındım yasaklarımdan, son duraklarımı son sözlerimi biten geceye bıraktım,
söylediğim son şarkıyı,izlediğim son filmi, gördüğüm son insanı, sevdiğim son adamı. yaşadığım son anımı biten geceye yazdım, yıldızlardan bulduğum boşluğa kara kalemimle bir imza attım, aldığım son nefesimi son iç çekişime sakladım, attım ilk adımı mı son adımıma emanet ettim ve ben bir daha dönmemek üzere uazaklara gittim.
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta