sabaha karşıydı oturdum pencereme ve güneşin doğuşuna şahitlik ettim bir kez daha,
o durulukta arındım yasaklarımdan, son duraklarımı son sözlerimi biten geceye bıraktım,
söylediğim son şarkıyı,izlediğim son filmi, gördüğüm son insanı, sevdiğim son adamı. yaşadığım son anımı biten geceye yazdım, yıldızlardan bulduğum boşluğa kara kalemimle bir imza attım, aldığım son nefesimi son iç çekişime sakladım, attım ilk adımı mı son adımıma emanet ettim ve ben bir daha dönmemek üzere uazaklara gittim.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta