Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Kısa ama o kadr anlamlıki..
yeminleri unuttum ben
yeniden düşünmeliyim
her şeyi silip süpüren hayata
veda etmeden
masumiyetimi yitirmeden
son bir söz
söylemeliyim..
..
son durağım..
engin düşelrimin son çığlığı....
son sözlerimi söyledim...
sen çocuksun..
insansın
şiirsin...
en çok da yaşamsın...
kutlarım degerli kalemi saygılar sevgiyle tam puan
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta