...Senden sonra çökü verdi karanlik.
Uyaninca yaşama yeniden bir sabah,
Bitmemiş bir öyküden artakalan(işaret) ,
Bir yanı yüzümün artik hep karanlik,
Artik bir yanim hep hasret.
İçimde derin sizin, sessiz kanayan
Hiç susmayan içimde çildiran
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta