ve..
vakit, geldi sanırım..
gözlerimi yumup;
hayatın en uç noktasına doğru gidiyorum..
yaşamla ölüm arasındaki o ince çizgideyim.
belli belirsiz, önümde uzanan yolda kendimi kadere emanet ettim..
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Okurken her dize gözümde canlandi, adeta yazilanlari yasadim, cok hüzünlendim :( Kaleminize saglik.
güzel şiirin için kutlarım
Turhan Toy
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta