“ bu dağların son gölgesiydin sen
yelkenime içirdiğim son kuzey rüzgarı”
son çobanın, son nefesindeki, son kaval namesi
bu son boynum, son celladın, son baltasındaki
bu son yangın göğsümde, bu son yağmur sözlerimde
gelip giden sonuncusun
sen sonuncusun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta