Gönlüm gönlünün esiri…
Ben yolu kesilen mülteci,
Sen varılamayan umut diyarı…
Sömürülmüş bir ülkenin,
Küçük bir tekneye tıkıştırılmış insanının,
Güzel bir ülkeye
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta