İrfanınla bize ziya gibisin
Manevi babamız Somuncu baba
Meşalen sönmedi hala yanıyor
Parlasın daima Somuncu baba
“Somun” misal feyizinden alalım
Bu feyizle Ummanlara dalalım
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta