Ve en sessiz çığlıklarımı attım,
Bu gece aşkı acımadan sattım.
Bundan böyle ticaretim bedava...
Aşk çiçeklerini bir sen almadın.
Bu gece yarının aydınlığında,
Sanki sonsuz mutluluklara gebe...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta